Σχετικά με τον καταρράκτη Κρεμαστό στην Οίτη είχα διαβάσει ότι έχει ύψος 160 μέτρα. Ο Γιώργος Ανδρέου γράφει ότι ο Κρεμαστός έχει ύψος 180 μέτρα. Ενδεχομένως και τα δύο νούμερα να είναι σωστά, με την έννοια ότι ο Ανδρέου ίσως μέτρησε το ύψος από το οποίο μπήκε στον καταρράκτη, ενώ η άλλη μέτρηση ίσως αναφέρεται στο ύψος του καταρράκτη που βλέπει ο παρατηρητής. Εν πάσει περιπτώσει είναι πολύ ψηλός καταρράκτης και μόνο ο καταρράκτης στη Βάλια Κίρνα, κοντά στη Σαμαρίνα ίσως είναι ψηλότερος. Στον Κρεμαστό πήγαμε με τον Γιάννη Αλευρά προς το τέλος της άνοιξης του 2001. Η περιγραφή της διαδρομής υπάρχει στο πιο κάτω κείμενο του Ανδρέου. Το τοπίο πράγματι είναι όμορφο αλλά ο καταρράκτης μάλλον μας απογοήτευσε σαν θέαμα επειδή είχε λίγο νερό λόγω της εποχής.
Στο τεύχος του περιοδικού ΚΟΡΦΕΣ του Ε.Ο.Σ. Αχαρνών (Νο 199 Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2009) υπάρχει κείμενο του Γιώργου Ανδρέου που αφορά τον Κρεμαστό αλλά  περιγράφει και την ασφάλιση του φαραγγιού Γερακάρη, όπου τρέχουν τα νερά του Κρεμαστού. Πιο κάτω παραθέτω μόνο το κείμενο που αφορά τον καταρράκτη.
«Το ραντεβού μας ήταν νωρίς το πρωί στο χωριό Κομποτάδες (κοντά στη Λαμία).Η κατεύθυνση μας ήταν από το χωματόδρομο που ξεκινάει μέσα από το χωριό για την περιοχή Στενοβούνι (στην Οίτη) μέσα από την κοιλάδα του Στενοβουνίου. Φτάνοντας στην καταπράσινη και κατάφυτη ορεινή αυτή κοιλάδα αφήσαμε τα αυτοκίνητα μας (εννοείται τύπου Jeep η τουλάχιστον         SUV) στο τέρμα του δρόμου και ξεκινήσαμε ένα αρκετά όμορφο μονοπάτι μέσα από έλατα με κατεύθυνση την είσοδο του Γερακάρη (φαράγγι με συνολικά 48 καταρράκτες που ασφαλίστηκε από τον Γιώργο Ανδρέου και την ομάδα του τον Μαίο 2004) και την αρχή του Κρεμαστού.
Το μονοπάτι πηγαίνει τραβερσάροντας προς τα δεξιά μας, περνάει το ρέμα που είναι ανάμεσα από το Στενοβούνι και την Αγριόβρυζα και κατευθύνεται προς την αρχή του Κρεμαστού. Η διαδρομή είναι πανέμορφη και αρκετά αλπική. Σήμερα είναι σημαδεμένη εθελοντικά από εμένα και κάποιους συναδέλφους από τη Λαμία, οπότε χρειάζεται λίγη προσοχή στην προσέγγιση. Δεν σημαίνει ότι δεν κάναμε καλή σήμανση, αλλά απλά κάναμε ότι περνούσε από το χέρι μας.
Εκτός από αυτή την προσέγγιση υπάρχει και άλλη από το Άγιο Πνεύμα. (ρέμα στην Οίτη που τα νερά του πέφτουν στο φαράγγι του Γοργοπόταμου και το βρίσκεις παίρνοντας τον βατό χωματόδρομο που οδηγεί μέσα στο βουνό από το χωριό Κουμαρίτσι. Όμως έχω την εντύπωση, χωρίς να το έχω προσπαθήσει, ότι η πρόσβαση στον Κρεμαστό από πάνω γίνεται ευκολότερα από την τοποθεσία Λιβαδιές η ακόμα και από το καταφύγιο). Συμβουλευτείτε τον ορειβατικό χάρτη της περιοχής και το βιβλίο «50 canyons in central Greece». Βγαίνοντας λοιπόν στα 1600 μέτρα το θέαμα ήταν εκπληκτικό. Είναι από τις ομορφιές που δεν τις συναντάς και πολύ συχνά στην Ελλάδα! Απέραντη θέα! Όλος ο κάμπος, όλα τα βουνά, όλη η θάλασσα όλο το φαράγγι! Από κει και κάτω έπρεπε να φορέσουμε τους εξοπλισμούς μας και να ξεκινήσουμε την κατάβαση του Κρεμαστού.
Το πιο όμορφο ραπέλ του καταρράκτη μας περίμενε στο τέλος. Η τελευταία αλλαγή είναι σε ένα πολύ καλό και ασφαλές πατάρι με ένα καταρράκτη 50 μέτρων. Αυτόν τον καταρράκτη με την εμπειρία μου τον χαρακτηρίζω σαν ένα από τους καλλίτερους. Μετά το τέλος του καταρράκτη πρέπει να προσέξετε πολύ την επιστροφή σας. Δεν υπάρχει μονοπάτι, αλλά στα δεξιά σας όπως κοιτάζετε στον κάμπο υπάρχει μία σάρα πολύ ανηφορική, που χρειάζεται λίγο προσοχή. Αυτή πρέπει να ανεβείτε για να βρείτε ξανά το μονοπάτι. Η εμπειρία από την κατάκτηση του Κρεμαστού ήταν αρκετά μεγάλη μιας και απαιτούσε καλές ορειβατικές γνώσεις, λόγω των δύσκολων περασμάτων από τα μονοπάτια προσέγγισης.»

Κείμενο-Φωτογραφίες Γιώργος Ανδρέου.
Σχόλια και διευκρινίσεις Ντίνος Δημητρακόπουλος