Υπάρχουν ακόμα φυσικές ομορφιές στην Αττική άγνωστες στους περισσότερους ; Ναι υπάρχουν και ο καταρράκτης στην περιοχή Ντράφι στη Πεντέλη είναι μία από αυτές. Ο καταρράκτης σχηματίζεται από τα νερά του ρέματος Βαλανάρη η Μέγα Ρέμα που αρχίζει κάτω από την κορυφή Μικρή Μαυρηνόρα και πέφτει στη θάλασσα κοντά στη Ραφήνα. 

Μέχρι την αρχή του καλοκαιριού υπάρχει στη βάση του καταρράκτη μία λιμνούλα όπου οι πιο τολμηροί μπορούν να κάνουν ένα δροσιστικό μπάνιο. Πιστεύω ότι τα νερά είναι καθαρά γιατί στη μία όχθη του ρέματος υπάρχουν ελάχιστα σπίτι αρκετά μακριά από το ρέμα και στην άλλη μόνο το βουνό.

H πρόσβαση στον καταρράκτη είναι πολύ εύκολη, τουλάχιστον όπως πήγα εγώ. Πλησιάζοντας την Παλλήνη από την Αθήνα δεν υπάρχει η δυνατότητα στροφής προς τα αριστερά. Διασχίζοντας όμως την Παλλήνη, μετά την εκκλησία, δεξιά στο πεζοδρόμιο υπάρχει πινακίδα "Πεντέλη Ντράφι". Ακριβώς απέναντι από την πινακίδα υπάρχει φανάρι όπου στρίβουμε αριστερά.  Αμέσως μετά, επειδή απαγορεύεται να πάμε ευθεία, παίρνουμε τον πρώτο δρόμο προς τα δεξιά {οδός Ελαιώνων) τον οποίον θα ακολουθήσουμε επίμονα γιατί είναι ο σωστός. Προσοχή είναι στενός με κλειστές στροφές. Αφού περάσουμε πινακίδα ¨Ντράφι¨ φτάνουμε στην οδό Αχαιών. Την ακολουθούμε αριστερά. προς την ανηφόρα. Αυτός είναι δρόμος πλατύς, σωστή Λεωφόρος, όχι στενωπός σαν την Ελαιώνων. Προχωράμε αρκετά. Είναι προφανές ότι δεξιά μας υπάρχει ρέμα. Όταν δούμε πινακίδα προς ¨Νταού Πεντέλη¨ κάνουμε αναστροφή γιατί έχουμε περάσει τον καταρράκτη. Κατηφορίζοντας,  δεξιά μας είναι η οδό Θεμιστοκλέους. Αφήνουμε το αυτοκίνητο και συνεχίζουμε στην Αχαιών  με τα πόδια. Δίπλα στους θάμνους στην αριστερή άκρη του δρόμου θα δούμε μικρό χωματόδρομο. Φτάσαμε στον καταρράκτη. Ακολουθούμε τον χωματόδρομο και σχεδόν αμέσως συνεχίζουμε  σε κατηφορικό μονοπάτι.  Στη διχάλα αν πάμε αριστερά θα βρεθούμε στο πάνω μέρος του καταρράκτη. Εκεί βλέπουμε το ρέμα όπως έρχεται στους καταρράκτες. Λίγο πριν τον καταρράκτη τα νερά του ρέματος χωρίζονται στα  δύο και έτσι  δημιουργείται ένας πολύ ωραίος διπλός καταρράκτης. Οι τολμηροί αν ξαπλώσουν στα βράχια μπορούν να ρίξουν μία ματιά στους καταρράκτες από επάνω. Περισσότερο εντυπωσιακό παρά ουσιαστικό. Γυρίζουμε λοιπόν πίσω, ακολουθούμε τη δεξιά διχάλα και κατεβαίνουμε μέχρι το νερό.

Λόγω της εποχής, τέλος Μαρτίου και των πρόσφατων έντονων βροχοπτώσεων το νερό είναι πολύ και οι καταρράκτες χωρίς να είναι εντυπωσιακοί είναι πολύ όμορφοι. Ο αριστερός έχει πιο λίγο νερό. Ο καταρράκτης που είναι δεξιότερα κατεβάζει περισσότερο νερό αλλά μία πτύχωση των βράχων μας τον κρύβει. Επειδή όμως ¨ουδέν κακόν αμιγές καλού¨ το νερό του μεγάλου καταρράκτη κτυπάει σε βράχο και πίσω από την πτύχωση των βράχων εκτινάσσεται ένας πίδακας νερού. Με το πάγωμα της φωτογραφίας το πλάνο είναι εντυπωσιακό. Η λιμνούλα που υπάρχει στη βάση του μεγάλου καταρράκτη ομορφαίνει περισσότερο το τοπίο. Φαίνεται όμως ότι η παραπάνω ρήση διαβάζεται και σαν ¨ουδέν καλόν αμιγές κακού¨. Στην περίπτωση μας αυτό σημαίνει ότι λόγω των πολλών νερών είναι αδύνατο να περάσουμε απέναντι με παπούτσια και παντελόνια. Δηλαδή θα δούμε μόνο τον μισό καταρράκτη η σωστότερα τον ένα καταρράκτη;  Όχι. Με το αυτοκίνητο ανεβαίνουμε αρκετά και βλέπουμε την πλαγιά κάτω μας. Αφήνουμε το αυτοκίνητο και κατηφορίζουμε ελεύθερα προς τούς καταρράκτες. Στην νοητή ευθεία  του ρέματος υπάρχει απότομη πλαγιά την οποία κατεβαίνουμε με σιγά σιγά. Στην αριστερή πλευρά υπάρχει γκρεμός. Αν κατεβούμε έστω και τη μισή πλαγιά θα δούμε και τους δύο καταρράκτες.

Επιστρέφουμε από τα ίδια, Αχαιών, Ελαιώνων, υποχρεωτικά στροφή δεξιά, STOP, στροφή αριστερά και φτάνουμε στη Λεωφόρο Μαραθώνος.

Φωτογραφίες καί κείμενο Ντίνος Δημητρακόπουλος.
Για φωτογραφίες πατήστε εδώ