Τα Θεοδώριανα είναι στα Τζουμέρκα, κοντά στα βοσκοτόπια στη πλαγιά Κωστελλάτα. Υπάρχουν τρεις τρόποι να πάς στα Θεοδώριανα. Ο πιο εύκολος και ξεκούραστος είναι είτε από το χωριό Καταρράκτης είτε από το χωριό Βουλγαρέλι, να ανέβεις στην κορυφή Καταφίδι (2393) και μετά να κατέβεις στα Θεοδώριανα. Επίσης μπορείς να πας με αυτοκίνητο είτε ανεβαίνοντας στα Κωστελλάτα και μετά να κατέβεις στα Θεοδώριανα, είτε από το χωριό  Μεσοχώρα Τρικάλων, να περάσεις το φράγμα στον Αχελώο και μετά με βατό χωματόδρομο να πας στο χωριό.     
Ο καταρράκτης είναι κοντά στο χωριό. Όταν πήγαμε, από την Μεσοχώρα, είχαμε την τύχη από το χωριό και πάνω να έχει χιόνια. Προφανώς το τοπίο είναι πολύ όμορφο όλες τις εποχές, αλλά εκείνη τη μέρα, είχε και ένα καταπληκτικό ήλιο, η διαδρομή ήταν πανέμορφη. Ο καταρράκτης, όπως τα νερά του έβγαιναν μέσα από τα χιόνια, δημιουργούσε μία εξωπραγματική λευκή οπτασία.
Εκείνη την ημέρα, εκτός από την ομορφιά της ελληνικής φύσης, απολαύσαμε και την ομορφιά της ψυχής των ανθρώπων που μένουν σε τέτοια μέρη. Όπως είχαμε ολόκληρη μέρα για να γυρίσουμε στην Αθήνα, είχαμε την πολυτέλεια να παρατείνουμε αρκετά την παραμονή μας στο γραφικό ταβερνάκι του χωριού και να τα λέμε με τους ντόπιους. Μας είπανε και την ιστορία με τα βοσκοτόπια στην Κωστελλάτα. ¨Τα μέρη αυτά τα είχαμε εμείς και βόσκαγαν τα πρόβατα. Όταν έφυγαν οι Τούρκοι εμφανίστηκαν κάτι δικοί μας, έλληνες και μας είπαν ότι τα βοσκοτόπια ήταν δικά τους και μάλιστα με χαρτιά από τους τούρκους. Εμείς όμως ξέραμε ότι τα βοσκοτόπια ήταν δικά μας. Όταν λοιπόν έφεραν οι άλλοι τα πρόβατα τους στα βοσκοτόπια μας, πήραμε τα ντουφέκια και τους ντουφεκάγαμε. Δεν ξαναήλθαν.¨
Αυτός όμως που μας εντυπωσίασε με την απλότητα και τη λεβεντιά του ήταν ο παπάς του χωριού. Όπως μας είδε σχετικούς με τα βουνά, μας μίλησε για όλες τις γύρο κορφές και μας είπε ότι πολλές φορές είχε πάει με ορειβάτες για να τους δείξει τον δρόμο. Το παράπονο του όμως ήταν ότι οι ορειβάτες δεν πήγαιναν τόσο γρήγορα όσο αυτός, μόνο ένας περπάταγε μαζί του, γιατί όπως μας είπε ¨Δεν μπορώ να πηγαίνω σιγά, νομίζω ότι γέρασα¨ Επειδή φαινόταν αρκετά μεγάλος, μας παραξένεψε που δεν θέλει να αισθάνεται ότι γέρασε και τον ρωτήσαμε ¨Παππούλη πόσων ετών είσαι; Και η απάντηση ¨82¨  

Κείμενο Ντίνος Δημητρακόπουλος
Φωτογραφίες Δημήτρης Δημητρόπουλος

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ

Πηγαίνοντας από τα Πράμαντα στο Συρράκο μετά το χωριό Χριστοί φεύγει άσφαλτος δεξιά για το χωριό Ματσούκι. Αν συνεχίσουμε ευθεία περνάμε τον Καλαρρύτικο και συνεχίζουμε για Συρράκο και Καλαρρύτες. Πριν το ποτάμι, από το δρόμο στα δεξιά μας ερχόταν ένα αυτοκίνητο και ρωτήσαμε τον οδηγό αν υπήρχε κάτι ενδιαφέρον να δούμε στο Ματσούκι. Με έκφραση απαξιωτική μας απάντησε ¨Μπα..ένα καταρράκτη, αλλά είναι μόνο δέκα χιλιόμετρα, άσφαλτος¨ Αυτό το επιχείρημα μας έπεισε και πήγαμε στο Ματσούκι. Ο δρόμος ακολουθεί την απέναντι πλαγιά από αυτή που είναι οι καταρράκτες , οπότε ξαφνικά, απέναντι σου αντικρίζεις τους καταπληκτικούς καταρράκτες που σχηματίζονται από το ρέμα Βασίλης και πέφτουν από ψηλά στο Ματσουκιώτικο ρέμαΜείναμε με το στόμα ανοικτό. Παραλίγο να  χάναμε αυτούς τους καταρράκτες.

Το γεφύρι της Πολιτσάς προσεγγίζεται από τα Γιάννενα σε μισή ώρα. Λίγο πριν το γεφύρι είναι το χωριό Φορτόσι. Μετά το χωριό κατεβαίνοντας για τον Άραχθο θα δούμε ένα μικρό αλλά πολύ γραφικό φαράγγι. Το μικρό αυτό φαράγγι είναι πλούσιο σε βλάστηση, με όμορφο ανάγλυφο και συνεχόμενους καταρράκτες. Σε μια στροφή του δρόμου κατηφορίζει ένας χωματόδρομος μέχρι το φαράγγι που δεν φαίνεται παρά μόνο όταν φτάσουμε στη κοίτη του. Το μικρό αυτό φαράγγι είναι πλούσιο σε βλάστηση, με όμορφο ανάγλυφο και συνεχόμενους καταρράκτες.  Ο πρώτος καταρράκτης είναι 12 μέτρα. Οι επόμενοι είναι μικροί διαδοχικοί καταρράκτες και κάτω από τη γέφυρα του δρόμου που πάει για το γεφύρι της Πολιτσάς υπάρχουν δύο συνεχόμενοι καταρράκτες  11 και 15 μέτρων, που είναι και το ομορφότερο σημείο του φαραγγιού. Στη συνέχεια συναντάμε μικρά καταρρακτάκια και μετά είναι η έξοδος του φαραγγιού.

Η διάρκεια του μικρού αυτού φαραγγιού είναι από 40΄ μέχρι 2 ώρες ανάλογα με το επίπεδο της ομάδας.


Κείμενο-Φωτογραφίες Γιώργος Ανδρέου.

Για φωτογραφίες πατήστε εδώ

Κοντά στη γέφυρα της Πολιτσάς στον Άραχθο, βρίσκεται το χωριό Καλέντζι. Μέσα στο χωριό υπάρχει ένας χωματόδρομος που κατεβαίνει στην περιοχή Κλίφκη του Άραχθου. Ο δρόμος είναι βατός για όλα τα αυτοκίνητα και δεν θα τον δείτε στους χάρτες που κυκλοφορούν. Το τέλος του δρόμου είναι πάνω σε ένα παλιό στριφογυριστό καλντερίμι το οποίο έχει τσιμεντοστρωθεί και διαπλατυνθεί. Προορισμός του δρόμου είναι ένα σπήλαιο, όπου εκβάλλει ένα υπόγειο ποτάμι όπου συμπτωματικά βρίσκεται και η έξοδος του Φαραγγιού Μπασδέκης. Μία μεγάλη τεχνητή δεξαμενή μαζεύει τα νερά του σπηλαίου και του φαραγγιού που σχηματίζουν ένα καταρράκτη 47 μέτρων. Ο καταρράκτης της Κλίφκης είναι αρκετά γνωστός στην περιοχή και αποτελεί αξιοθέατο.
Εκεί λοιπόν είναι η έξοδος μας. Ένα πολύ όμορφο μέρος που διαθέτει και διαμορφωμένο χώρο αναψυχής, καθώς και παγκάκια που έχουν θέα στον Άραχθο. Γυρνώντας πάλι πίσω θα σταθούμε στον πρώτο κατηφορικό χωματόδρομο που θα συναντήσουμε και που πηγαίνει προς την κοίτη του φαραγγιού. Για μία ώρα περίπου πρέπει να περπατήσουμε μέχρι να συναντήσουμε το πρώτο επικλινές ραπέλ 16μέτρων.