Μετά τον A' Καταρράκτη  Λεπίδα, πολύ κοντά, υπάρχει ταμπέλα για δεύτερο καταρράκτη, που τον ονομάζουμε Β' Καταρράκτη Λεπίδα. Ακολουθούμε το μονοπάτι το οποίο όμως κόβεται από σάρα αρκετά μακριά από τον καταρράκτη. Μετά τη σάρα δεν διακρίνεται συνέχεια του μονοπατιού και αποφασίζουμε να κατέβουμε ελεύθερα μέχρι ο καταρράκτης να φαίνεται ολόκληρος. Δεν είναι πολύ μεγάλος ούτε φαίνεται να έχει κάτι το ιδιαίτερο. Παίρνουμε μερικές φωτογραφίες και επιστρέφουμε ανεβαίνοντας τη σάρα. Αφού ανεβήκαμε αρκετά διαπιστώσαμε ότι το ΛΑΘΟΣ είχε γίνει. Βγαίνοντας από το δάσος δεν βάλαμε σημάδια ούτε φτιάξαμε κούκο, με αποτέλεσμα από τη σάρα να μη βρίσκουμε το μονοπάτι. Τώρα η μόνη διέξοδος ήταν να συνεχίσουμε προς τα πάνω, όπου ο δρόμος προφανώς έτεμνε την σάρα. Η ιδέα αποδείχθηκε σωστή και μετά από κάποια δύσκολα μέτρα, φτάσαμε στο δρόμο.

Μετά αν συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο θα κάνουμε μία κυκλική διαδρομή και θα φτάσουμε στο δρόμο για τα Θέρμια. Όμως από ένα σημείο και μετά και για αρκετά χιλιόμετρα υπάρχουν στο δρόμο μεγάλες φυτευτές  πέτρες και η διαδρομή μετατρέπεται σε αγώνα trial. Επί πλέον δεν υπάρχει καθόλου σήμανση. Για τους λόγους αυτούς η συμβουλή είναι μετά τον Β' Καταρράκτη Λεπίδα να κάνετε αναστροφή. Αν έχετε διάθεση για περιπέτεια κατάλληλο αυτοκίνητο και εάν σας δώσουν σωστές και ακριβείς πληροφορίες μπορείτε να προσπαθήσετε να βρείτε τον "άγνωστο" καταρράκτη του Σκοτεινού Ρέματος. Χοντρικά πρέπει να ξέρετε ότι απέχει από το Παρανέστι περίπου 50 χμ, είναι μετά το δάσος Λεπίδα, ο χωματόδρομος στο μεγαλύτερο μέρος του είναι σε κακή κατάσταση και μετά από ένα σημείο δεν υπάρχει σήμανση.



Φωτογραφίες καί κείμενο Ντίνος Δημητρακόπουλος.